Az once ofis sahibimiz kendi deyimiyle `Deli Oya` ve sahsim arasinda gecen diyalog.
Ben: Gunaydin, nassiniz?
Oya: Ne bileyim, inisli cikisli, bi oyle bi boyle.
Ben: Ben de bu aralar oyleyim, havalar gibi aynen. Bi mutluyum, bi parcali bulutlu.
Oya: Iyi sen yine havalardan boylesin, ben dogustan boyleyim!
Ben: .....anliyorum.
Oya: Hadi iyi gunler!...
Ve tam uzaklasirken, birdennn:
Oya: Arrrriiiiifff Aaaaarif, kor olma, don eve cabuk!!%&/+^!!
Arif, yanimizdan gecmekte olan bi kedidir. Oya Hanim in bin kedisinden, Kurucesme esrafindan, Arif. Sevdim ben Arif i, soz dinlemiyo! Oya hanimcigimiz gittikten sonra hemen geldi yine yanima. Ben bi Arif e bakayim...
Monday, April 5, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment