Ananem volume 2

A: Ananem B: Ben

I
Ananem her zamanki asilzade havasıyla kahvaltıda hiçbir şey yememekte, katatonikler gibi durmakta, ramazan forever kıvamında hayatına devam etmektedir.
B: Anane, al bak bu senin tabağın.
A: Hangisi? kuçük olan mı bıyik olan mı?
B: İkisi de anane, saat olmuş 12, daha kahvaltı yapıcan..
A: Şimdi ikisi de benim mi??
B: heee
A: Öldüysen allaha yalvar!
B: En yakın deyimler sözlüğü lütfen.

II
A: Kollara bak! iskeletin çıkmış.
B: Anane, senin katarakt ameliyatını öne mi alsak acaba, hı?
A: Eskiden ne güzeldin, bığıl bığıldın!
B: ........
...............................
Hm... bunu dombili kelimesi yerine mi kullandın sen acaba? Zaten "kızım seni gürbüz çocuk müsabakasına sokalım" diyen bir annenin annesinden de bu beklenirdi, hıh. Hepiniz aynısınız.
A: Hayır, hiç de öyle bi şey dimedim! yalan konuşma şimdi!
B: Öyle olsun... bığıl bığılmış...

III
Ananem ısrarla fıtık ameliyatı olmak istemekte, ama yaşı itibariyle bu durum bizi endişelendirmektedir. Aslında kendisi de pek gönüllü değildir de, işte..
B: Anane, doktora gitmişin bugün. Doktor oynak beyinin ameliyatla alınabileceğini söylemiş?
(editörün notu: oynak beyi = alınması gereken, ananemin sıkça şikayet ettiği, boyuna hareket eden mide boşluğu kütlesi).
A: Heee, öyle dedi.
B: Kalsın orda be anane, gül gibi yaşayıp gidiyonuz işte..
A: Oldu!! Yok! alınsın o!!
B: O zaman hadi kalk gidek yarın doktora, hemen alsınlar oynak beyini, izin alıyorum işten yarın için, he?
A: Dur bi eve gidelim, çay koyalım da..
B: Nasıl yani canım?
A: Dolma sarmam da lazım..
B: Okeyto.


IV
Haftasonu konser dönüşü eve geç varılmıştır. Azarlanacağını ve somurtuk suratlarla karşılaşacağını sanan Ben, ev kapısı açıldığında gülmekten katılan bir anane ve kardeşle karşılaşır. Çünkü kapıyı açan anne, suratına Gulyabani'den bozma, çakma Chucky kıvamında, üzerinde korkunç bi göz deseni olan bir gözlük takmıştır. Gülünen obje de, tabi ki inme inen Ben'imdir. İşte bu da böyle bir aile...
B: Anane hiç yakışıyo mu sana, nur yüzlü şeytansın vallahi billahi..
A: ahahahahahahahahahahahahahahahaha nerdeydin sen? iyi kız, erken geldin. (??!^+^&!! evde kavram karmaşası+%&%).
B: İşte Beyoğlu'nun arka sokaklarında gezdik arkadaşlarla falan..
A (gülme krizi biter, başka krizler başlar): Ne Beyoğlusu??? allah yazdıysa bozsun!
B: Sonra da Tarlabaşı, Dolapdere falan işte.. çekirdek çitledik.
A: Git işine be!

V
B: Naber anane, iyi misen?
A: Zamanım yok kızım, zamanım yok...

B: Nassın anane?
A: Ölmüşüm ben, ben ölmüşüm...

B: Anane nörüyon? Neden konuşmuyon?
A: Ne duydum da ne konuşayım?

B: Anane, günün nasıl geçti?
A: Oturdum, kalktım, oturdum, kalktım...

VI
Küçük kardeşin çektiği fotoğraflara bakılırken, ananem kendi resmini görür...
A: Abbbbovvvvvv kim bu mezar kaçkını, hortlak gibi!!!...
B: Anane, katarakt diyorum, ameliyat diyorum...
A: Ben miyim bu?
B: Sensin ananecim.
A: Ben ölmüşüm, ben ölmüşüm...
B: Sen hepimizi gömersin anane.